Close

29 februari 2016

Een toekomst met Virtual Reality: optimisten en doemdenkers

cubicleninjas.com

Bron: cubicleninjas.com

Virtual Reality (VR) is sterk in opkomst. Als sinds de jaren ’50 is VR een gelief onderwerp voor science fiction (denk aan de holodecks op de Star Trek schepen), maar nu lijkt het zijn intrede te doen in ons dagelijks leven. Vooral met de komst van Google Cardboard (een VR bril die maar 7,95 kost) en de introductie van de smartphone als VR platform lijkt Virtual Reality steeds meer werkelijkheid te worden en binnen ieders bereik te liggen.

Wat zouden de gevolgen kunnen zijn van de grootschalige intrede van deze technologie? We vatten hieronder kort een optimistische en een pessimistische visie samen op de toekomst met Virtual Reality.

Bron: timesfreepress.com

Bron: timesfreepress.com

Optimisten: meer verbinding, een beter milieu en meer keuzevrijheid

Optimisten verwachten dat VR ons in staat stelt van alles te beleven vanuit onze eigen luie stoel, woonkamer of ‘ervaringskamer’. Kort gezegd verwachten zij dat VR de belofte van the ‘death of disctance’ gaat inlossen en afmaakt wat sociale media, webcams en tele-conferences begonnen zijn. Vergaderen op drie continenten in een dag, virtueel toerisme geen eenzame mensen meer doordat sociale contacten veel makkelijker onderhouden kunnen worden. Ervaringen waarvoor we voorheen grote afstanden moesten afleggen worden levensecht zonder dat we er voor hoeven te verplaatsen. Niet alleen ben je aanwezig op een beeldscherm of via een luidspreker, je kunt de ruimte om je heen voelen, ruiken en het verschil tussen fysieke aanwezigheid en afwezigheid wordt nog kleiner dan doorbraken in telecommunicatie de afgelopen decennia hebben bewerkstelligd. Leerlingen kunnen in levensechte simulaties ervaringsgericht leren. Denk je eens in wat dat kan betekenen voor vakken als geografie en geschiedenis waar praktijkervaring tot op heden onmogelijk of onbetaalbaar is. Militairen en reddingswerkers kunnen nog beter trainen in levensgevaarlijke situaties zoals in oorlogssituaties, bij natuurrampen of ernstige ongelukken. En chirurgen kunnen risicovolle operaties ‘oefenen’ voor ze echt uitgevoerd moeten worden.

Als VR echt op grote schaal doorzet is het goed denkbaar dat afstand er steeds minder toe doet en dat we vrijer zijn om te kiezen waar we wonen. We hoeven dan niet meer dichtbij ons werk te wonen bijvoorbeeld. Ook voor sport en ontspanning hoef je niet langer de deur uit. Het is goed denkbaar dat we alle functies vanuit een kamer kunnen gaan vervullen. Gedaan met overvolle steden en torenhoge huizenprijzen. Minder verkeersbewegingen, minder files en minder vervuilende uitlaatgassen. Minder kosten voor onderhoud van infrastructuur en dus meer budget voor andere publieke zaken. Uiteraard zullen er altijd banen zijn die wel zeer plaatsgebonden zijn, in ieder geval zolang fysieke arbeid nog niet is overgenomen door robots. Maar als op den duur je woonplaats geen rol meer speelt voor waar je kunt werken, naar school gaat of wat je in je vrije tijd doet biedt dat mensen veel meer keuzevrijheid en de mogelijkheid tot optimale zelfontplooiing.

business2community.com

Bron: business2community.com

Bron: nationaldefensemagazine.org

Bron: nationaldefensemagazine.org

 

 

 

Doemdenkers: eenzaamheid, schijnwerkelijkheid en hersenschade

Hoewel de optimisten inschatten dat VR juist meer verbinding tussen mensen zal realiseren –omdat afstand geen rol meer speelt -, spreken de sceptici van een toenemende eenzaamheid door VR. Ze vrezen dat mensen steeds meer gericht zullen zijn op de virtuele wereld en zich niet meer kunnen handhaven in de echte wereld waar ze met een veel diversere groep mensen moeten functioneren dan de gelijkgestemden die ze in de Virtual Reality opzoeken (als ze al interactie hebben met anderen).

Met een intensere beleving van media en entertainment door VR zal mogelijk een grote groep mensen verslaafd raken aan de Virtual Reality en ofwel niet meer kunnen functioneren in de ‘echte wereld’, ofwel fysieke risico’s lopen. Er zijn momenteel al gevallen bekend van gameverslaving, in China zelfs al een erkende ziekte. Horrorverhalen doen de ronde over gamers die dagen achtereen onafgebroken spelen zonder slaap, eten of drinken en risico lopen op ernstige ondervoeding, uitdroging, hallucinaties of hartstilstand. Enkele medici vrezen dat vooral voor kinderen – wiens brein nog in ontwikkeling is – te lang ondergedompeld worden in VR schadelijk kan zijn. Maar er zijn ook voorbeelden van volwassenen, bijvoorbeeld piloten, die zo verward raken als de werkelijkheid afwijkt van de simulatie die ze kennen dat ze (tijdelijk) niet meer rationeel kunnen denken of handelen. Mensen zouden massaal de grip op de realiteit kunnen verliezen en in het echte leven gaan handelen alsof ze in een simulatie zitten. Ook de mogelijkheden die VR kan bieden aan (cyber)terrorisme is iets waarvoor sceptici waarschuwen.

 

Zoals bij elke nieuwe technologie zijn er ook over Virtual Reality enthousiaste stemmen te horen en ook mensen die waarschuwen voor mogelijk negatieve neveneffecten. De toekomst zal moeten uitwijzen wat werkelijkheid gaat worden. Uiteindelijk zijn wij het zelf die bepalen welke rol we VR laten spelen in ons leven. Nu de technologie zijn intrede doet in ons dagelijks leven wordt het urgent voor bedrijven en overheden te overwegen hoe zij willen omgaan met de kansen en bedreigingen die VR brengt.

Bronnen: